3 gün önce gönderdi

Elimden bi şey gelmiyo ki

4 gün önce gönderdi
1 hafta önce gönderdi

Bastırılan…

Hiç anılarınızla konuştunuz mu siz? Ya da en basitinden rüyalarınızda hep en güzel anınız ile yalnız kaldınız mı? Asıl soru; siz hiç gerçekten hissettiniz mi ? Önemli olan cevaplar değil aslında, sorular. Yaşadığın süreç değil ne kadar yaşadığın, yaşattığın. Yaşadığın kadarıyla yaşatmak, çabaladığın kadar yaşamak. Yaşadığını hissetmek. Şu an belki de kitap okudun kitabı kenara koydun ve dokunuyosun, parmak uçlarınla yazarın zihninde kurguladigi senaryoya dokunuyosun. Onun yazarken hissettigini sen okurken hissediyosun. Ne tuhaf şu hisler. Kimimize hükmeden kimimizde bastırılan. Bastırılan…

2 hafta önce gönderdi
2 hafta önce gönderdi
seslerinuyumu:


Tomris Uyar “Tanıdığı kaç kişi varsa o kadar Cemal Süreya vardır” diyor ve anlatıyor: “Evine bağlı, evinde olmayı seven bir adam. ‘Akşamları biraz geç gel yahu bir erkek hiç dolaşmaz mı’ dedim, ertesi gün altıyı çeyrek geçe geldi. Sonraki gün altı buçuk… Normalde altıda gelirdi. Bir gün toz aldım, bezi silkelemek için pencereden eğildim ki-kapının önünde oturmuş saatin dolmasını bekliyor.”

seslerinuyumu:

Tomris Uyar “Tanıdığı kaç kişi varsa o kadar Cemal Süreya vardır” diyor ve anlatıyor: “Evine bağlı, evinde olmayı seven bir adam. ‘Akşamları biraz geç gel yahu bir erkek hiç dolaşmaz mı’ dedim, ertesi gün altıyı çeyrek geçe geldi. Sonraki gün altı buçuk… Normalde altıda gelirdi. Bir gün toz aldım, bezi silkelemek için pencereden eğildim ki-kapının önünde oturmuş saatin dolmasını bekliyor.

2 ay önce gönderdi
seslerinuyumu:

Hiç durmadı aşk dursa bile dünya İnsanlar sevdiler hep bazı insanları Gece inmesin gözlere ve sokaklara Vücutlar arasında kadınlık erkeklik Aşkla ayakta.. Cemal Süreya

seslerinuyumu:

Hiç durmadı aşk dursa bile dünya
İnsanlar sevdiler hep bazı insanları
Gece inmesin gözlere ve sokaklara
Vücutlar arasında kadınlık erkeklik
Aşkla ayakta..

Cemal Süreya

(Kaynak: seslerinuyumu)

3 ay önce gönderdi

Alın beni buradan

3 ay önce gönderdi

Travmanın birçok şekli var.
Her travma insan ruhunda farklı duygulara neden oluyor.
Ama biri var ki her insan bu travmayı bütün içtenliğiyle kabul ediyor.
Masalsı bir dünya başlıyor.
Melek olup gökyüzüne çıkıyor.
Melekler gibi düşünüyor.
Melekler gibi yaşıyor.
Yemek yemiyor ama karnı doyuyor gözlerine bakınca.
Su içmiyor ama susuzluğu geçiyor sesini duyunca.
Bir yanda yere göğe sığmayan pamuk prenses
Bir yanda yıldızlar.
Geceleri yıldızlarda düet başlıyor.
Yıldızlar konfeti olup yağıyor.
Yeryüzünün en güzel duygusunu hissediyor ve en tatlı acısını yaşıyor.
Küçük melektir o artık…
Gülünce yüzünde güller açıyor.
Güneş onunla doğuyor.
Bahar onunla açıyor çiçeklerini.
Yaşam artık bitmeyen bir senfonidir.
Bir melankolidir ki sürüp gidiyor.